İnsanın acısını insan alır

“Yalnızlık bir yağmur gibidir.

Denizden akşamlara yükselir;

Uzak ve sessiz ovalardan esip gelir,

Çıkar göğe, her zamanki yerine.

Ve düşer gökten kentin üstüne” diyor Rilke…

Ovalar ve denizleri aşan pusun şehre yağmur olup yağması gibi biz insanların yalnızlığı da, her defasında bir soğuk temasın bıraktığı buz yanıkları yüzünden derinleşiyor; ruhlarımızı bir türlü iyileşemeyen yaralar sarıyor. Her temas, her tanışma, vaat ettiği derman yüzünden daha büyük bir hüsran yaratıyor…

Oysa insan aşinalık arayan, hikâyesini bir başkasının yüzünde seyretmek isteyen bir varlık. Yabancı bir memlekete gittiğimizde orada evimize benzeyen, aidiyet duygumuzu tetikleyici işaretler ararız. Dünya esasında bize yurt değildir. Yoldaş, dost, yaren aşinalığı dediğimiz şey olmadan dünya veya herhangi bir mekân yurt olmaktan çıkıp gurbete dönüşüyor. Tek başınalık bizim seçimimizle, insanlardan zaman zaman kendimizi tecrit etme isteğimizle ortaya çıkan iradi bir yalnızlaşma; yalnızlık ise şifasını aradığımız, bir bağ içerisinde olduğumuz, bizi anlayacak, yankılayacak bir insanın hasreti içinde olduğumuz, kurtulmak istediğimiz bir sıkıntılı hal gibi. Her iki türü de kalabalıklar içerisinde sürüklenirken en derin ve onulmaz kederi yaşatıyor insana…  Kısaca insan yankısını bulmak istiyor şu koca kâinatta. Kendisini anlayan, dinleyen, halinden bilen insanlarla bir arada olmak istiyor.

Bu dünyada hissedildiğini hissettirecek insanlarla hemhal olmak istiyor. Ki insanımızın en büyük problemlerinden bir tanesi de giderek kimliksizleşme, giderek mevcudiyetini kaybetme, yeryüzünde fark edilebilir bir varlık olduğunu hissedememektir. Eğer bizler bir insana bir şey anlatamazsak, onu dinleyemezsek insanlığımızın çok büyük bir tarafı eksik kalıyor.

Bazı zamanlar, içerime öküz oturduğu; kimseyle konuşmak istemeyip, yalnızlaşmayı tercih ettiğim zamanlarda, insandan kaçıyorum (kendim de dâhil). İnsansız yaşamak (mümkünse kendim de dâhil) olası mı diye düşünüyorum? İşin içinden çıkamadığımda ise yanımdaki kitaplığa uzanıyorum. Cemil Meriç, bir yerde, sanki beni duyuyor gibi konuşmaya başlıyor: “Bana sorarsan kütüphanene dön, yani kitap ol. Aydınlan ve aydınlat.” Kitap olmak için de, aydınlanmak ve aydınlatmak için de insana ihtiyacım olduğunu görüyorum. İnsansız olmadığını, olmayacağını anlıyorum. Sadece bazen, biraz dinlenmeye ihtiyacımız var.

Mevlana’nın çok güzel bir sözü ile bitirmek istiyorum yazımı: “Git insan bul, çünkü sen insan olarak insanı arayan bir varlıksın” diyor. Hepimiz sosyal varlıklarız, insana ihtiyaç duyuyoruz. İnsanla var oluyoruz. Velhasıl; kapımızı birileri çalsın, bir insan sesi bizi onaylasın, bizi dinlesin, bize bu dünyada varlığımızın bir anlamı olduğunu hissettirsin.

 

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Yeliz Seyhan - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Çağdaş Kocaeli Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Çağdaş Kocaeli Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Çağdaş Kocaeli Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Çağdaş Kocaeli Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.

04

@fatihsahinphotography - Çok güzel bir yazı olmuş. Yol gösterici olması ayrıca güzel. Evet hem kaçıyoruz kendimizden ama bir okadar da ihtiyacımız var kendimize ve diğerlerine de...

Yanıtla . 1Beğen . 0Beğenme 15 Kasım 20:09
03

Ragıp - Beni bir ben bilirim,

Bir de beni yaradan.

Bana bir ben gerçeğim,

Bir de beni anlayan.

Yanıtla . 1Beğen . 0Beğenme 10 Kasım 23:27
02

A.babayiğit - "İnsanların en hayırlısı insanlara faydalı olandır. " demiş Peygamber efendimiz.O nice sıkıntılar ve üzüntüler çektiği halde devamlı insanların yardımına ve kurtuluşuna koşmuş. Ruhunun ufkuna yürürken bile insanlara veda hutbesiyle faydalı olmaya çalışmış. Bizler de onun ümmetiyiz, ancak O'nun yolunda olursak gerçek mutluluk ve huzura kavuşabiliriz.Yüreğinize sağlık. Kaleminizle yine ruhumuza dokundunuz.

Yanıtla . 3Beğen . 0Beğenme 10 Kasım 13:05
01

A. Rahime - Kalemine sağlık Yelizcigim duygularımıza ,kalbimize dokundun yine

Yanıtla . 3Beğen . 0Beğenme 10 Kasım 10:08


Anket Yeni web sitemizi beğendiniz mi?